Τα κολλητικά είναι χημικά πρόσθετα που έχουν σχεδιαστεί για να ενισχύουν την αντοχή συγκόλλησης των υλικών διαβρέχοντας τις επιφάνειες συγκόλλησης μέσω επιφανειακής ή εσωτερικής διάχυσης. Με βάση τα χαρακτηριστικά διαλυτότητάς τους, ταξινομούνται σε τύπους με βάση το νερό-και τους τύπους με βάση το λάδι- (οι τελευταίοι περιλαμβάνουν τόσο τους ηλεκτρολύτες ανόργανων αλάτων όσο και τις οργανικές ενώσεις). Οι κοινές ποικιλίες περιλαμβάνουν παράγωγα κολοφωνίου, ρητίνες πετρελαίου και ρητίνες τερπενίου. Αυτά έχουν τυπικά ένα μοριακό βάρος που κυμαίνεται από 500 έως 2.000 και υπάρχουν κυρίως σε άμορφη, υαλώδη κατάσταση. Στην τροποποίηση ασφάλτου, τα κολλητικά χρησιμεύουν για τη βελτίωση της πρόσφυσης και τη ρύθμιση του συντελεστή ελαστικότητας, επιδεικνύοντας εξαιρετική συμβατότητα με πολυμερή όπως το SBS. Στα συστήματα από καουτσούκ, πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με δότες ρεσορκινόλης για τη δημιουργία ενός συστήματος σύνδεσης ρεσορκινόλης-φορμαλδεΰδης-λατέξ (RFL).
Το χαρτοφυλάκιο προϊόντων περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων ρητινών υδρογονανθράκων και εστέρων κολοφωνίου, που βρίσκουν εφαρμογή στους τομείς των θερμών-κόλλων τήξης, των ευαίσθητων στην πίεση κόλλων-και της κατασκευής καουτσούκ. Τα βιολογικά κολλητικά που έχουν σχεδιαστεί για υγρά γεώτρησης διαθέτουν υψηλή-αντοχή σε θερμοκρασία έως 180 βαθμούς. Η προσθήκη μόλις 0,2% ενός τέτοιου πρόσθετου μπορεί να αυξήσει το φαινομενικό ιξώδες στα 35 mPa·s. Τα κολλητικά με βάση-σιλικόνη, όταν προστίθενται σε συγκέντρωση 1,0–2,0%, ενισχύουν την πρόσφυση του καουτσούκ σιλικόνης σε υποστρώματα όπως μέταλλα, απαιτώντας θερμοκρασία σκλήρυνσης άνω των 130 βαθμών.
